Νομαδικός λαός μογγολικής καταγωγής, που στο β’ μισό του 4ου μ.Χ. αιώνα εγκαταλείπει τις στέπες του σημερινού Τουρκμενιστάν, εισβάλλει στη νότια Ρωσία και υποτάσσει ένα μέρος από τους εγκατεστημένους Οστρογότθους, ενώ παράλληλα προκαλεί τη μετακίνηση προς τα δυτικά των Βησιγότθων, οι οποίοι έντρομοι ζητούν από το Βυζάντιο να περάσουν το Δούναβη και να εγκατασταθούν στο βυζαντινό χώρο. Η εισβολή των Ούνων στον ευρωπαϊκό χώρο, με τις μετακινήσεις των λαών που προκαλεί, επιταχύνει και εντείνει τη μεγάλη μετανάστευση των βαρβαρικών λαών στην Ευρώπη, μετανάστευση η οποία τελικά αλλοιώνει τον εθνολογικό της χαρακτήρα.Στρατιωτικά οργανωμένοι και άριστοι ιππείς οι Ούνοι, είναι ο φοβερότερος και πιο πρωτόγονος απ’ όλους τους βαρβάρους, που με την καταστρεπτική τους ικανότητα και ορμή εισβάλλουν στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Επί της βασιλείας του Θεοδόσιου Β΄ το Βυζάντιο δοκιμάζεται από την oυνική μάστιγα: Με αρχηγό τον Αττίλα και ορμητήριο την Πανονία (σημερινή Ουγγαρία), οι Ούνοι κάνουν αλλεπάλληλες επιδρομές που καταλήγουν σε όλο και πιο ταπεινωτικές συμφωνίες για το Βυζάντιο. Το 447-448 μ.Χ. επιχειρούν τη φοβερότερη επίθεσή τους στη Βαλκανική, με αποτέλεσμα την καταστροφή εβδομήντα πόλεων.
Μετά την τρομακτική λεηλασία και ερήμωση των βαλκανικών επαρχιών του Βυζαντίου, ο Αττίλας αποφασίζει να στραφεί προς τη Δύση. Η εισβολή των Ούνων στο δυτικό τμήμα της αυτοκρατορίας καταλήγει σε σύγκρουση των τελευταίων με ρωμαϊκά στρατεύματα στη Γαλλία. Στα Καταλαυνικά πεδία, κοντά στη σημερινή Τρουά, ο ρωμαϊκός στρατός, ενισχυμένος από πολλούς Γερμανούς, με αρχηγό το στρατηγό Αέτιο, νικά τα ουνικά στίφη το 451. Ο πάπας Λέων ο Μέγας εμποδίζει με δώρα τη λεηλασία της Ρώμης, όταν ο Αττίλας, μετά την ήττα στη Γαλλία, στρέφεται εναντίον της Ιταλίας. Λίγο αργότερα το 453 ο Αττίλας πεθαίνει και το ουνικό κράτος διαλύεται.
